[سوره النساء (4) : آیه 122]
اشاره
وَ اَلَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا اَلصّٰالِحٰاتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنّٰاتٍ تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا اَلْأَنْهٰارُ خٰالِدِینَ فِیهٰا أَبَداً وَعْدَ اَللّٰهِ حَقًّا وَ مَنْ أَصْدَقُ مِنَ اَللّٰهِ قِیلاً (122)
ترجمه:
122-و کسانی که ایمان آورده اند و عمل صالح انجام داده اند بزودی آنها را در باغهایی از بهشت وارد می کنیم که نهرها از زیر درختان آن جاری است، جاودانه در آن خواهند ماند، خدا وعده حق به شما می دهد و کیست که در گفتار و وعده هایش از خدا صادقتر باشد؟!.
تفسیر:
در آیات گذشته چنین خواندیم: کسانی که شیطان را ولی خود انتخاب کنند، در زیان آشکاری هستند، شیطان به آنها وعده دروغین میدهد و با آرزوها سرگرم می سازد، و وعده شیطان جز فریب و مکر نیست، در برابر آنها در این آیه سرانجام کار افراد با ایمان بیان شده که: “آنها که ایمان آوردند و عمل صالح انجام دادند به زودی در باغهایی از بهشت وارد می شوند که نهرها از زیر درختان آن می گذرد”.
(وَ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّٰالِحٰاتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنّٰاتٍ تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهٰارُ) .
این نعمت همانند نعمت های این دنیا زودگذر و ناپایدار نیست، بلکه “مؤمنان برای همیشه آن را خواهند داشت” (خٰالِدِینَ فِیهٰا أَبَداً) .
این وعده همانند وعده های دروغین شیطان نیست، بلکه “وعده ای است حقیقی و از ناحیه خدا” (وَعْدَ اللّٰهِ حَقًّا) .
ص: 139
بدیهی است هیچ کس نمی تواند صادق تر از خدا در وعده ها و سخنانش باشد.
(وَ مَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللّٰهِ قِیلاً) زیرا تخلف از وعده، یا به خاطر ناتوانی است، یا جهل و نیاز، که تمام اینها از ساحت مقدس او دور است.