[سوره آل عمران (3) : آیه 129]

اشاره

وَ لِلّٰهِ مٰا فِی اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ مٰا فِی اَلْأَرْضِ یَغْفِرُ لِمَنْ یَشٰاءُ وَ یُعَذِّبُ مَنْ یَشٰاءُ وَ اَللّٰهُ غَفُورٌ رَحِیمٌ (129)

ترجمه:

129-و آنچه در آسمانها و زمین است از آن خدا است، هر کس را بخواهد (و شایسته بداند) می بخشد و هر کس را بخواهد مجازات می کند و خداوند آمرزنده مهربان است.

تفسیر:

این آیه در حقیقت تاکیدی است برای آیه قبل، و می گوید: “آمرزش و مجازات به دست پیامبر نیست، بلکه به فرمان خداوندی است که حکومت آنچه در آسمانها و زمین است، به دست او است، آفرینش از او است، مالکیت، و تدبیر آنها نیز از آن او است.

بنا بر این، او است که می تواند گناهکاران را هر گاه صلاح ببیند ببخشد، و یا مجازات کند. وَ اللّٰهُ غَفُورٌ رَحِیمٌ.

در عین حال که مجازات او شدید است، او آمرزنده و مهربان است، و رحمت او بر غضب او پیشی می گیرد.

بد نیست در اینجا به گفتار یکی از دانشمندان اسلامی که در عین فشرده بودن پاسخی است برای بعضی از سؤالها، اشاره کنیم. مفسر عالیقدر”طبرسی“در ذیل

ص: 84

آیه نقل می کند که از یکی از دانشمندان پرسیدند: خداوند چگونه بندگان را بخاطر گناهان مجازات می کند، با آن رحمت واسعه و بی پایانش؟ او در پاسخ گفت: “رحمت”خداوند، “حکمت”او را از بین نمی برد، زیرا رحمت او هم چون حس ترحم ما از احساسات و رقت قلب سرچشمه نمی گیرد، بلکه رحمت او همیشه آمیخته با حکمت است، و حکمت ایجاب می کند، که گنهکاران (جز در موارد خاصی) به مجازات برسند”.